manen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  manen    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈmanə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• ma·nen

Woordherkomst en -opbouw

• zn [1]  maan zn  met de uitgang -en
• zn [2] van Middelnederlands manen, in de betekenis van ‘nekhaar’ aangetroffen vanaf 1287
• ww erfwoord via Middelnederlands manen van Oudnederlands manon, in de betekenis van ‘herinneren aan’ aangetroffen vanaf 701

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
manen	maande	gemaand
zwak -d	volledig

Werkwoord

manen

1. overgankelijk gebieden iets te doen

   • De moeder maande haar kinderen de troep op te ruimen. 

Anagrammen

• namen

Hyponiemen

• aanmanen, vermanen

Vertalingen

    1. gebieden iets te doen   

Papiaments: klina

1	enkelvoud	meervoud
naamwoord	maan	manen
verkleinwoord

2	enkelvoud	meervoud
naamwoord		manen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

de manen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord maan (astronomie)

   ▸ Een beetje wiebelig van de Dubonnet wierp ik een snelle blik op alle gezichten, kleine manen die allemaal waren gestopt met draaien, voor mij.

   ▸ Niet alleen de planeet zelf, maar ook de manen van Jupiter kunnen in de vuurlinie liggen.

2. alleen meervoud, (zoötomie) ruige beharing op de nek van een leeuw of paard

Hyponiemen

• [2] leeuwenmanen, paardenmanen

Afgeleide begrippen

• manenduif, manenrob, manenschaap, manenwolf

Verwante begrippen

• paardenhaar

Gangbaarheid

• Het woord manen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "manen" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
96 %	van de Vlamingen.

Spaans

Werkwoord

vervoeging van
manar

manen

1. aanvoegende wijs derde persoon meervoud tegenwoordige tijd (presente) van manar
2. gebiedende wijs (bevestigend en ontkennend) derde persoon meervoud tegenwoordige tijd (presente) van manar