vermanen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·ma·nen
Woordherkomst en -opbouw
naamwoord van handeling
zelfstandig bijvoeglijk
vermaan vermanend
vermaning
vermanen


stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
vermanen
vermaande
vermaand
zwak -d volledig

Werkwoord

vermanen

  1. overgankelijk toespreken om gedrag te beïnvloeden, moreel aanspreken op gedrag

Gangbaarheid

96 % van de Nederlanders;
88 % van de Vlamingen.

Verwijzingen


Middelnederlands

Woordherkomst en -opbouw

Werkwoord

vermanen

  1. onovergankelijk onder de aandacht brengen of eisen van (met een voorwerp in de genitief)
  2. overgankelijk toespreken om gedrag te beïnvloeden, moreel aanspreken op gedrag

Verwijzingen