mandoline

[2] Een mandoline.

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  mandoline    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• man·do·li·ne

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord van het Frans mandoline, in de betekenis van ‘snaarinstrument’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1806

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	mandoline	mandolines
verkleinwoord	mandolinetje	mandolinetjes

Zelfstandig naamwoord

de mandoline v

1. (muziekinstrument) een klein, luitvormig tokkelinstrument met vier paar snaren waarop met een plectrum getokkeld wordt

   • Ze had heel smalle handen gehad en lang, goudblond haar. Haar ogen waren lichtblauw en ze kon prachtige liederen zingen waarbij ze zichzelf op de mandoline begeleidde.  

2. (huishouden) rechthoekige rasp/schaaf, waarmee flinterdunne plakjes gemaakt kunnen worden

Verwante begrippen

• [1] mandola

Vertalingen

    1. een klein, luitvormig tokkelinstrument met vier paar snaren waarop met een plectrum getokkeld wordt   

Duits: Mandoline (de) v Engels: mandolin (en) Frans: mandoline (fr) v Italiaans: mandolino (it) m Papiaments: bandolin

Pools: mandolina (pl) v Portugees: bandolim (pt) m Spaans: mandolina (es) v Tsjechisch: mandolína (cs) Zweeds: mandolin (sv)

Gangbaarheid

• Het woord mandoline staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "mandoline" herkend door:

96 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Frans

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /mɑ̃.dɔ.lin/

Woordherkomst en -opbouw

• geleend van Italiaans mandolino, verkleinwoord van mandola "een instrument uit de luitfamilie", wat weer van het Frans mandole werd geleend, een variant van een eerdere vorm mandore

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
mandoline	la mandoline	mandolines	les mandolines

Zelfstandig naamwoord

mandoline v

1. (muziekinstrument) mandoline

Hyperoniemen

• luth