mít
Uiterlijk
- mít
mít imperfectief
- hebben; (rechtmatig of wederrechtelijk) bezitten
- hebben; als onderdeel hebben, omvatten, bevatten
- moeten
- «Co mám dělat?»
- Wat moet ik doen?
- «Co mám dělat?»
- (iets) hebben; een relatie hebben
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| eerste persoon | mám | máme | |
| tweede persoon | informeel | máš | máte |
| formeel | máte | ||
| derde persoon | má | mají | |
- Oude schrijfwijze: míti imperfectief