koppig

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  koppig    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈkɔpəx / (2 lettergrepen)
  • (Noord-Nederland): /ˈkɔpəx/
  • (Vlaanderen, Brabant): /ˈkɔpəç/

Woordafbreking

• kop·pig

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van kop met het achtervoegsel -ig
• leenvertaling van Frans têtu

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	koppig	koppiger	koppigst
verbogen	koppige	koppigere	koppigste
partitief	koppigs	koppigers	-

Bijvoeglijk naamwoord

koppig

1. vasthoudend aan eigen wil of inzicht

   ▸ Hoe gaan die koppige Nederlanders dan toch een fietshelm dragen? In het plan van minister Madlener wordt "zelfovertuiging" genoemd als belangrijkste tactiek.

Synoniemen

• halsstarrig
• stijfhoofdig

Hyponiemen

• (intensivering) superkoppig

Afgeleide begrippen

• koppigaard
• koppigheid

Vertalingen

    1. vasthoudend aan eigen wil of inzicht   

Duits: stur (de), dickköpfig (de), störrisch (de) Engels: stubborn (en), obstinate (en) Frans: têtu (fr) m

Pools: uparty (pl) m Spaans: obstinado (es), testarudo (es), cabezudo (es), tozudo (es), terco (es), cabezota (es) Waals: macté (wa) m

Gangbaarheid

• Het woord koppig staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "koppig" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.