hitch
Uiterlijk
- Mogelijk van Middelengels icchen, verdere etymologie onbekend.[1]
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| hitch | hitches |
hitch
- duw, ruk
- plotselinge beweging
- (techniek) hapering, storing
- oponthoud
- (AE), (economie), (informeel) diensttijd
- (AE), (informeel) ritje
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to hitch |
| he/she/it | hitches |
| verleden tijd | hitched |
| voltooid deelwoord |
hitched |
| onvoltooid deelwoord |
hitching |
| gebiedende wijs | hitch |
hitch
- onovergankelijk bevestigd/vastgemaakt worden
- overgankelijk verschuiven, een ruk/duw geven aan
- overgankelijk sjorren
- overgankelijk bevestigen [2], vastmaken