guru

Indonesisch

Woordafbreking

• gu·ru

Woordherkomst en -opbouw

• uit het Sanskriet गुरु (guru) "leermeester"

Zelfstandig naamwoord

guru

1. (beroep) leraar

Turks

Woordafbreking

• gu·ru

	enkelvoud	meervoud
nominatief	guru	gurular
genitief	gurunun	guruların
datief	guruya	gurulara
accusatief	guruyu	guruları
locatief	guruda	gurularda
ablatief	gurudan	gurulardan

Zelfstandig naamwoord

guru

1. (religie) goeroe (geestelijk leider)
2. goeroe (expert of leider in een bepaald vakgebied)