fallar
Uiterlijk
- fa·llar
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| fallar |
fallaba |
fallado |
| volledig | ||
fallar
- onovergankelijk falen, missen
- haperen, weigeren
- begeven, uiteenvallen
- mislukken
- overgankelijk uitspraak doen over
- missen
- teleurstellen, afvallen