weigeren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  weigeren    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈwɛiɣərə(n) / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• wei·ge·ren

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘afwijzen’ voor het eerst aangetroffen in 1289

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
weigeren	weigerde	geweigerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

weigeren

1. overgankelijk niet voldoen aan een verzoek of opdracht

   • Zij weigerden om dat te doen. 

   ▸ Stig, Andri en ik wagen het erop, terwijl Ommundsen en Tore weigeren om mee te gaan en liever op de vierde de wacht blijven houden voor het geval er iemand van beneden komt, en ik ben trots op Andri, dat hij nog niet naar huis is gegaan maar is gebleven, want hij is de aardigste van ons drieën, alleen niet de moedigste.

   ▸ 'Als jullie weigeren ons vijftig kinderen te geven, zullen we ze nemen.

   ▸ 'Als jullie weigeren ons vijftig kinderen te geven, zullen we ze nemen.

Hyponiemen

• dienstweigeren

Hyponiemen

• dienstweigeren, handweigeren

Afgeleide begrippen

• weigeraar, weigerachtig, weigerambtenaar, weigerig, weigering, weigerlijk, weigeroma, weigerurologe, weigeruroloog, weigeryup

Uitdrukkingen en gezegden

• Het vragen staat vrij, maar 't weigeren er bij

Vertalingen

    1. niet voldoen aan een verzoek of opdracht   

Afrikaans: weier (af) Duits: sich weigern (de) Engels: refuse (en) Frans: refuser (fr), décliner (fr) Grieks: αρνιέμαι (el) (arniéme)

Italiaans: rifiutare (it) Latijn: negare (la) Papiaments: nenga Pools: odmawiać (pl) Spaans: negar (es), negarse (es), rehusar (es), denegar (es) Zweeds: vägra (sv)

Gangbaarheid

• Het woord weigeren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "weigeren" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.