deerne

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

deerne
Uitspraak
Woordafbreking
  • deer·ne
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord deerne deernen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

deerne v

  1. jong onschuldig meisje
    • Er komt nu iemand van de thuiszorg die me onder de douche zet. Ik voel me net een kindje. Sta je daar naakt te wezen, terwijl zo'n prachtige deerne je wast. Zó komisch. Ik moet er elke dag weer om schateren. [2] 
    • Een Spaanse soldaat lag tijdens de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) nabij Eindhoven gelegerd. Daar verwekte deze Don Juan één of meer kinderen bij een lokale deerne. En toen hij in Duitsland moest vechten, schoot hij ook niet alleen met zijn musket. [3] 
Synoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

88 % van de Nederlanders;
89 % van de Vlamingen.

Verwijzingen