conto

Uit WikiWoordenboek

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • con·to
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘rekening’ voor het eerst aangetroffen in 1620 [1]
  • afgeleid van het Italiaanse conto (met het voorvoegsel con-) [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord conto conti
conto's
verkleinwoord contootje contootjes

Zelfstandig naamwoord

conto o [3]

  1. rekening
  2. iets op iemands conto schrijven: iemand verantwoordelijk houden voor een gebeurtenis
    • De goede ontwikkeling van de economie kan op conto van het kabinet worden geschreven. 
     Toch was het volledig uit de hand gelopen. Een stommiteit die ze geheel op haar eigen conto kon schrijven, aangezien Jeroens geestestoestand tegen ontoerekeningsvatbaar aan zat.[4]
Hyponiemen
Vertalingen

Gangbaarheid

83 % van de Nederlanders;
72 % van de Vlamingen.[5]

Meer informatie

Verwijzingen