chevalier
Uiterlijk
- Ontwikkeld uit Volkslatijn caballarius “man te paard”, aangetroffen sinds de 12e eeuw. [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| chevalier | le chevalier | chevaliers | les chevaliers |
chevalier m
- (paardrijden) ruiter
- (adel) ridder (rang)
- ridder (als militaire, burgerlijke onderscheiding)
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk | chevalier | chevaliers |
| vrouwelijk | chevalière | chevalières |
chevalier
- ↑
Weblink bron chevalier in: Dictionnaire de l’Académie française, 9e édition op dictionnaire-academie.fr