canis

Latijn

Zelfstandig naamwoord

canis m/v

1. (roofdieren) hond

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	canis	canēs
genitief	canis	canium
datief	canī	canibus
accusatief	canem	canēs
vocatief	canis	canēs
ablatief	cane	canibus

Overerving en ontlening

    Overerving

Catalaans: ca Frans: chien Galicisch: can Italiaans: cane

Occitaans: can Portugees: cão Roemeens: câine Spaans: can