bretel

Nederlands

man met bretels

Uitspraak

• Geluid:  bretel    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• bre·tel

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘broekdraagband’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1827.
• Leenwoord uit Frans bretelle, eerder al ‘een leren riem die over de schouder loopt’, ontlening aan Middelhoogduits brittel ‘hoofdstel’.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bretel	bretellen, bretels
verkleinwoord	(bretelletje)	(bretelletjes)

Zelfstandig naamwoord

de bretel v / m

1. (kleding) elk van de draaglinten die moeten belettten dat de broek of rok afzakt

Vertalingen

    1. broekophouder   

Duits: Hosenträger (de) m Engels: braces (en) mv (VK), suspenders (en) mv (VS) Frans: bretelle (fr) v Italiaans: bretelle (it) v

Japans: Katakana: サスペンダー (ja) Romaji: sasupendā (ja) Noors: buksesele (no) m Papiaments: guièl Pools: szelki (pl) v mv Spaans: tirante (es) m

Gangbaarheid

• Het woord bretel staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bretel" herkend door:

86 %	van de Nederlanders;
85 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.