bijvoeglijk

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bijvoeglijk    (hulp, bestand)
• IPA: / bɛiˈvuxlək / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• bij·voeg·lijk

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van bijvoeg (stam van het werkwoord bijvoegen) met het achtervoegsel -lijk

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	bijvoeglijk	bijvoeglijker	bijvoeglijkst
verbogen	bijvoeglijke	bijvoeglijkere	bijvoeglijkste
partitief	bijvoeglijks	bijvoeglijkers	-

Bijvoeglijk naamwoord

bijvoeglijk

1. (taalkunde) nader bepalend

   • Een bijvoeglijk naamwoord zegt wat over een zelfstandig naamwoord of een voornaamwoord. 
   • De lange, dikke, domme man is wel aardig. In deze zin zijn lange, dikke, domme en aardig bijvoeglijk naamwoorden. 

Afgeleide begrippen

• bijvoeglijkheid

Verwante begrippen

• eigenschap

Gangbaarheid

• Het woord bijvoeglijk staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bijvoeglijk" herkend door:

94 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.