behendig

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·hen·dig
Woordherkomst en -opbouw
  • afgeleid van hand met het voorvoegsel be- met het achtervoegsel -ig [1]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen behendig behendiger behendigst
verbogen behendige behendigere behendigste
partitief behendigs behendigers -

Bijvoeglijk naamwoord

behendig [2]

  1. een goede lichaamscoördinatie bezittend
    • Hij is een stuk behendiger geworden. 
  2. handig, snel, vlug, vaardig
    • Hij was een behendig toneelspeler. 
Synoniemen
Antoniemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen
stellend vergrotend overtreffend
behendig behendiger het behendigst


Bijwoord

behendig

  1. op behendige wijze
    • Behendig wist de inbreker de gevel te beklimmen en zich door het openstaande raam te wurmen. 

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen

  1. etymologiebank.nl
  2. Woordenboek der Nederlandse taal