ambire/vervoeging

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Latijn

vervoeging van het Latijnse werkwoord ambīre
Indicativus
Praesens Imperfectum Futurum simplex
actief passief actief passief actief passief
ego

ambiō

ego ambior ego ambiēbam ego ambiēbar ego ambiam ego ambiar
ambīs ambīris ambiēbās ambiebāris ambiēs ambiēris
is, ea, id ambĭt is, ea, id ambītur is, ea, id ambiēbat is, ea, id ambiebātur is, ea, id ambiĕt is, ea, id ambiētur
nōs ambīmus nōs ambīmur nōs ambiebāmus nōs ambiebāmur nōs ambiēmus nōs ambiēmur
vōs ambītis vōs ambĭminī vōs ambiebātis vōs ambiebāminī vōs ambiētis vōs ambieminī
eī/iī, eae, ea ambĭunt eī/iī, eae, ea ambĭuntur eī/iī, eae, ea ambiēbant eī/iī, eae, ea ambiebantur eī/iī, eae, ea ambient eī/iī, eae, ea ambientur
Perfectum Plusquamperfectum Futurum exactum
actief passief actief passief actief passief
ego

ambīvī

ego ambītus, -a, -um sum ego ambīveram ego ambītus, -a, -um eram ego ambīverō ego ambītus, -a, -um erō
ambīvistī ambītus, -a, -um es ambīverās ambītus, -a, -um erās ambīveris us, -a, -um eris
is, ea, id ambīvit is, ea, id ambītus, -a, -um est is, ea, id ambīverat is, ea, id ambītus, -a, -um erat is, ea, id ambīverit is, ea, id ambītus, -a, -um erit
nōs ambīvimus nōs ambītī, -ae, -a sumus nōs ambīverāmus nōs ambītī, -ae, -a erāmus nōs ambīverimus nōs ambītī, -ae, -a erimus
vōs ambīvistis vōs ambītī, -ae, -a estis vōs ambīverātis vōs ambītī, -ae, -a erātis vōs ambīveritis vōs ambītī, -ae, -a eritis
eī/iī, eae, ea ambīvērunt eī/iī, eae, ea ambītī, -ae, -a sunt eī/iī, eae, ea ambīverant eī/iī, eae, ea ambītī, -ae, -a erant eī/iī, eae, ea ambīverint eī/iī, eae, ea ambītī, -ae, -a erunt
Subiunctivus
Praesens Imperfectum
actief passief actief passief
ego

ambiam

ego ambiar ego ambīrem ego ambīrer
ambias ambiāris ambīrēs ambirēris
is, ea, id ambiat is, ea, id ambiātur is, ea, id ambīret is, ea, id ambirētur
nōs ambiāmus nōs ambiāmur nōs ambirēmus nōs ambirēmur
vōs ambiātis vōs ambiaminī vōs ambirētis vōs ambirēminī
eī/iī, eae, ea ambiant eī/iī, eae, ea ambiantur eī/iī, eae, ea ambīrent eī/iī, eae, ea ambirentur
Perfectum Plusquamperfectum
actief passief actief passief
ego

ambīverim

ego ambītus, -a, -um sim ego ambīvissem ego ambītus, -a, -um essem
ambīverīs ambītus, -a, -um sīs ambīvissēs ambītus, -a, -um essēs
is, ea, id ambīverit is, ea, id ambītus, -a, -um sit is, ea, id ambīvisset is, ea, id ambītus, -a, -um esset
nōs ambīverīmus nōs ambītī, -ae, -a sīmus nōs ambīvissēmus nōs ambītī, -ae, -a essēmus
vōs ambīverītis vōs ambītī, -ae, -a sītis vōs ambīvissētis vōs ambītī, -ae, -a essētis
eī/iī, eae, ea ambīverint eī/iī, eae, ea ambītī, -ae, -a sint eī/iī, eae, ea ambīvissent eī/iī, eae, ea ambītī, -ae, -a essent
Imperativus
Praesens Futurum
actief passief actief passief
2e pers. enk.

ambī

2e pers. enk. ambīre 2e pers. enk. ambītō 2e pers. enk. ambītor
3e pers. enk. ambītō 3e pers. enk. ambītor
2e pers. mv. ambīte 2e pers. mv. ambīmini 2e pers. mv. ambītōte
3e pers. mv. ambiuntō 3e pers. mv. ambiuntor
Infinitivus
Praesens Perfectum Futurum
actief passief actief passief actief passief
ambīre ambīrī ambīvisse ambītum, -am, -um esse ambītūrum, -am, -um esse ambītum īrī
Participium
Praesens Perfectum Futurum
actief passief actief
ambiens, -ntis ambītus, -a, -um ambītūrus, -a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
ambiendum, -a ambiendus, -a, -um ambītum, ambītū