aftocht

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  aftocht    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• af·tocht

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  af  en  tocht 

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	aftocht	aftochten
verkleinwoord	aftochtje	aftochtjes

Zelfstandig naamwoord

de aftocht m

1. het weggaan

   • De aftocht van de voetballers was grandioos, na die overwinning. 

   ▸ Maar als ik me die avond had omgedraaid en naar Quicks raam had gekeken, zou ik een silhouet hebben gezien dat mijn aftocht orkestreerde.

2. vlucht na een verloren gevecht

   • Sommigen hadden het nog wel over een robbertje vechten met de vijand, maar in de lagere regionen waar Albert en zijn kameraden zaten, was men sinds de overwinning van de geallieerden in Vlaanderen, de bevrijding van Lille, de Oostenrijkse aftocht en de capitulatie van de Turken meestal een stuk minder uitbundig dan de officieren.  

   ▸ Hierop vertelde de stem, een man die hij kennelijk in Brussel had ontmoet, het verhaal van zijn rondzwervingen door het land die tientallen jaren had geduurd en was geëindigd in een verslagen aftocht naar Europa.

Uitdrukkingen en gezegden

• De aftocht blazen

Ervandoor gaan, vluchten

1. • Het verslagen leger moest de aftocht blazen. 

Vertalingen

    1. het weggaan   

Duits: Abzug (de) m Engels: retreat (en) Frans: retraite (fr) v

Italiaans: ritiro (it) m Latijn: abscessus (la) m Spaans: retirada (es) v

Gangbaarheid

• Het woord aftocht staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "aftocht" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.