Stößel
Uiterlijk

- Stö·ßel
Stößel m
- (gereedschap) stamper, bij een vijzel
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | der Stößel | die Stößel |
| genitief | des Stößels | der Stößel |
| datief | dem Stößel | den Stößeln |
| accusatief | den Stößel | die Stößel |

Stößel m
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | der Stößel | die Stößel |
| genitief | des Stößels | der Stößel |
| datief | dem Stößel | den Stößeln |
| accusatief | den Stößel | die Stößel |