Karate
Uiterlijk

Karate
- Ka·ra·te
- Ontleend aan het Japans (Nederlands: lege hand (ermee gemeend is wapenloos)
| Naar frequentie | 8990 |
|---|
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | das Karate | - |
| genitief | des Karate des Karates | - |
| datief | dem Karate | - |
| accusatief | das Karate | - |
Karate, o (geen meervoud)
Karate