Jagd

Duits

Uitspraak

• Geluid:  Jagd    (hulp, bestand)
• IPA: / jaːkt /

Woordafbreking

• Jagd

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig uit het Middelhoogduits

	enkelvoud	meervoud
nominatief	die Jagd	die Jagden
genitief	der Jagd	der Jagden
datief	der Jagd	den Jagden
accusatief	die Jagd	die Jagden

Zelfstandig naamwoord

Jagd, v

1. (jachttaal) jacht, (het) jagen
2. (jachttaal) jachtgebied, jachtgrond, jachtterrein
3. achtervolging, jacht, vervolging (van een persoon)
4. (figuurlijk) jacht (bijv. naar fortuin)

Synoniemen

[1]: (jachttaal) Jägerei [2]: Jagdgebiet

[2]: Jagdrevier [3]: Fahndung

[3]: Verfolgung

Afgeleide begrippen

[1]: Bärenjagd [1]: Elefantenjagd [1]: Entenjagd [1]: Falkenjagd [1]: Fasanenjagd [1]: Fuchsjagd [1]: Hasenjagd [1]: Hetzjagd [1]: Jagdaufseher [1]: jagdbar

[1]: Jagdbeute [1]: Jagderlaubnis [1]: Jagdgewehr [1]: Jagdhaus [1]: Jagdhund [1]: Jagdhütte [1]: Jagdleidenschaft [1]: Jagdpacht [1]: Jagdschein

[1]: Jagdschloss [1]: Jagdtrophäe [1]: Treibjagd [2]: Jagdgebiet [2]: Jagdrevier [1]: Hexenjagd [3]: Menschenjagd [3]: Verbrecherjagd [3]: Verfolgung

Verwante begrippen

• [1]: bejagen
• [1]: jagen

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: jachttaal: die hohe Jagd

de jacht op groot wild

• [1]: jachttaal: die niedere Jagd

de jacht op klein wild

• [4]: Jagd machen auf

jacht maken op