Bischof
Uiterlijk
- Bi·schof
- Afkomstig van het Latijnse zelfstandige naamwoord episcopus, dat uit het Grieks komt
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | der Bischof | die Bischöfe |
| genitief | des Bischofs des Bischofes | der Bischöfe |
| datief | dem Bischof | den Bischöfen |
| accusatief | den Bischof | die Bischöfe |
Bischof, m
- bisschop (mannelijke vorm)
- «In der Katholischen Kirche wird die Weihe zum Bischof nach der Weihe zum Diakon und Priester als dritte Stufe des Priesteramtes angesehen.»
- In de Katholieke Kerk wordt de wijding tot bisschop gezien als de derde trap van het priesterschap, na de wijding tot diaken en priester.
- «In der Katholischen Kirche wird die Weihe zum Bischof nach der Weihe zum Diakon und Priester als dritte Stufe des Priesteramtes angesehen.»
- Bischöfin (vrouwelijke vorm)