mik

Nederlands

Woordafbreking

• mik

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	mik	mikken
verkleinwoord	mikje	mikjes

Zelfstandig naamwoord

mik

1. m het mikken, het ergens op richten
2. v/m (voeding) een zwaar soort brood van in linnen zakjes gekookt ongezift roggemeel
3. v/m (scheepvaart) deel van een maststrijksysteem waarop de mast in gestreken stand rust

   In gestreken stand rust de mast in de mik.

4. v/m handel, spul, zooi

   Ik weet niet wat ik met deze mik aanmoet.

Uitdrukkingen en gezegden

• [2]: weten van kikken noch mikken

geborgen zijn

Werkwoord

vervoeging van
mikken

mik

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van mikken
   

   Ik mik.

2. gebiedende wijs van mikken
   

   Mik!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van mikken
   

   Mik je?

Albanees

Woordherkomst en -opbouw

• Ontleend aan het Latijnse amicus.

Zelfstandig naamwoord

mik

1. vriend

Gotisch

	enkelvoud	tweevoud	meervoud
nominatief	ik	wit	weis
accusatief	mik	ugkis	uns/unsis
genitief	meina	ugkis	unsara
datief	mis	*ugkara	uns/unsis

Persoonlijk voornaamwoord

mik

1. mij (accusatief van de eerste persoon enkelvoud)

Papiamento

Woordherkomst en -opbouw

• Van het Nederlandse mikken.

stamtijd
onbepaalde wijs	onvoltooid deelwoord	voltooid deelwoord
mik	- -	gemik
klasse 4	volledig

Werkwoord

mik

1. mikken

Schrijfwijzen

• Schrijfwijze op Bonaire en Curaçao: mek.