lichten

Nederlands

Woordafbreking

• lich·ten

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
lichten	lichtte	gelicht
zwak -t	volledig

Werkwoord

lichten

1. (onpersoonlijk) beginnen licht te worden

   Het lichtte al aan de horizon toen hij eindelijk in slaap viel.

2. (onpersoonlijk) bliksemen

   Hij zag het lichten in de verte en maakte zich ongerust over het naderende onweer.

3. (overgankelijk) uit liggende positie opnemen

   De tegels werden gelicht en het werk kon beginnen.

Zelfstandig naamwoord

lichten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord licht