hund

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Deens 1.1 Zelfstandig naamwoord 1.1.1 Verbuiging 2 IJslands 2.1 Zelfstandig naamwoord 3 Noors 3.1 Uitspraak 3.2 Woordafbreking 3.3 Woordherkomst en -opbouw 3.4 Zelfstandig naamwoord 3.4.1 Verbuiging 4 Nynorsk 4.1 Uitspraak 4.2 Woordafbreking 4.3 Woordherkomst en -opbouw 4.4 Zelfstandig naamwoord 5 Zweeds 5.1 Zelfstandig naamwoord 5.1.1 Verbuiging

Deens

Zelfstandig naamwoord

hund g

1. hond

   Jeg er ikke bange for hunde – Ik ben niet bang voor honden.

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	hund	hunden	hunde	hundene
genitief	hunds	hundens	hundes	hundenes

IJslands

Zelfstandig naamwoord

hund

1. onbepaalde vorm accusatief enkelvoud van hundur.

Noors

Uitspraak

• Geluid:  hund    (hulp, bestand)
• IPA: /hʉn/

Woordafbreking

• hund

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord hundr.

Zelfstandig naamwoord

hund m

1. hond

   «Er hunden din vaksinert?»

   'Is je hond ingeënt?'

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	hund	hunden	hunder	hundene
genitief	hunds	hundens	hunders	hundenes

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid:  hund    (hulp, bestand)
• IPA: /hʉn/

Woordafbreking

• hund

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord hundr.

Zelfstandig naamwoord

hund m

1. hond

   «Kor lenge kan ein hund vere åleine?»

   Hoe lang kan een hond alleen zijn?

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	hund	hunden	hundar	hundane
genitief	hunds	hundens	hundars	hundanes

Zweeds

Zelfstandig naamwoord

hund g

1. hond

   Går du ut med hunden? – Ga jij uit met de hond?

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	hund	hunden	hundar	hundarna
genitief	hunds	hundens	hundars	hundarnas