drinken

[1] Drinken.

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'drɪŋkə(n)/

Woordafbreking

• drin·ken

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Middelnederlandse drinken, verwant met het Oudnederfrankische en Oudsaksische drinkan, Oudhoogduitse trinkan, Oudfriese drinka, Oudengelse drincan, Oudnoorse drekka, Gotische drigkan.

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
drinken	drinkend
drank	dronken
dronk	gedronken
gedrink	drinkbaar

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
drinken /'drɪŋkə(n)/	dronk /drɔŋk/	gedronken /ɣə'drɔŋkə(n)/
klasse 3	volledig

Werkwoord

drinken

1. (overgankelijk) vloeistof nuttigen

   Op warme dagen moet je veel drinken omdat je veel vocht verliest door te zweten.

2. gewoon zijn alcohol te gebruiken

   Hij dronk zo veel dat hij er ziek van werd.

Afgeleide begrippen

    afgeleide begrippen

afdrinken bedrinken doordrinken indrinken koffiedrinken leegdrinken meedrinken

opdrinken theedrinken toedrinken uitdrinken verdrinken wegdrinken

Verwante begrippen

• drank, drink, dronken
• zegedronk, zegedronken, heildronk, drinkgelag
• verdrinken, drenkeling

Vertalingen

    1.   

Armeens: խմել (hy) Atayal: mnbuu Boeginees: ᨕᨗᨊᨘ Catalaans: beure (ca) Deens: drikke (da) Duits: trinken (de) Engels: to drink (en) Frans: boire (fr) Fries: drinke (fy) Grieks: πίνω (el) (píno) Italiaans: bere (it) Latijn: bibere (la)

Lezgi: хъун Noors: drikke (no) Occitaans: beure (oc) Papiamento: bebe Pools: pić (pl) Roemeens: bea (ro) Russisch: пить (ru) (pit') (imperfectief), выпить (ru) (výpit') (perfectief) Spaans: beber (es) Taroko: mímah, nimah Vietnamees: uống (vi) Zweeds: dricka (sv)

Middelnederlands

Werkwoord

drinken

1. drinken