zlomit
Uiterlijk
- zlo·mit
zlomit perfectief
- breken; met kracht in twee of meer stukken delen
- breken
- «Jejich odpor byl definitivně zlomen.»
- Hun weerstand is definitief gebroken.
- «Jejich odpor byl definitivně zlomen.»
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| eerste persoon | zlomím | zlomíme | |
| tweede persoon | informeel | zlomíš | zlomíte |
| formeel | zlomíte | ||
| derde persoon | zlomí | zlomí | |
- Oude schrijfwijze: zlomiti perfectief