verveling
Uiterlijk
- ver·ve·ling
- Naamwoord van handeling van vervelen met het achtervoegsel -ing
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | verveling | |
| verkleinwoord |
de verveling v
- een onaangenaam gevoel van lusteloosheid, van desinteresse, van hangerigheid, grenzend aan ergernis
- De kinderen hebben veel last van verveling nu ze niet naar school gaan.
- Sommige hangjongeren gaan door verveling soms over tot vandalisme.
- Het woord verveling staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "verveling" herkend door:
| 99 % | van de Nederlanders; |
| 99 % | van de Vlamingen.[1] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be