uitkienen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • uit·kie·nen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
uitkienen
kiende uit
uitgekiend
zwak -d volledig

Werkwoord

uitkienen

  1. overgankelijk zorgvuldig uitzoeken, uitpluizen
    • Het is wel even uitkienen waar de beste te koop is. 
    • Hij kiende het zo uit, dat hij tegelijkertijd met haar de deur uitliep. 
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

96 % van de Nederlanders;
89 % van de Vlamingen.

Verwijzingen