treuren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • treu·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘verdrietig zijn’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350 [1] [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
treuren
treurde
getreurd
zwak -d volledig

Werkwoord

treuren

  1. inergatief, (psychologie) verdrietige gevoelens koesteren, vaak na het verlies van iemand of iets
    • Zij treurde nog lang nadat zij haar hondje verloren had. 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen