treurig
Uiterlijk
- treu·rig
- naamwoord van handeling van treuren met het achtervoegsel -ig
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | treurig | treuriger | treurigst |
| verbogen | treurige | treurigere | treurigste |
| partitief | treurigs | treurigers | - |
treurig
- waardig beklaagd te worden
- Dit was een ronduit treurige voorstelling van dit prachtige toneelstuk.
- vol treurnis
- Het woord treurig staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "treurig" herkend door:
| 99 % | van de Nederlanders; |
| 99 % | van de Vlamingen.[2] |
- ↑ www.parool.nl (25 dec 2025)
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be