spion

Niet te verwarren met: Spion

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  spion    (hulp, bestand)
• IPA: / spiˈjɔn / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• spi·on

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verspieder’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1653

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	spion	spionnen
verkleinwoord	spionnetje	spionnetjes

Zelfstandig naamwoord

de spion m

1. (beroep) persoon die vertrouwelijke informatie vergaart (met name in een ander land in opdracht van zijn/haar regering)

   ▸ In het gezelschap van een knecht leende hij een kano van berkenbast en peddelde hij de Hudsonrivier op, waar hij (aldus zijn verslag) op vijandige inheemse bewoners stuitte, die met scalpen zwaaiden, en op nog vijandiger Franse soldaten, die hem ervan verdachten een spion voor de Engelsen te zijn.

   ▸ Toch heeft dit allemaal te veel weg van Cornelia's spion en te weinig van Nella's profetes.

2. iets dat vertrouwelijke informatie vergaart in opdracht van overheden en bedrijven

   • Je smartphone en computer zijn al oneindig veel betere persoonlijke spionnen dan waarvan de Stasi ooit had durven dromen  

Vertalingen

    1.   

Duits: Spion (de) Engels: spy (en) Frans: espion (fr)

Indonesisch: mata-mata (id) Russisch: шпион (ru) m Spaans: espía (es) m

Gangbaarheid

• Het woord spion staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "spion" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.