Spion
Uiterlijk
- Spi·on
- Afkomstig van het Italiaanse zelfstandige naamwoord spione, dat van het Latijnse zelfstandige naamwoord spia komt, dat weer van het Latijnse werkwoord spiare afgleid is
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | der Spion | die Spione |
| genitief | des Spions | der Spione |
| datief | dem Spion | den Spionen |
| accusatief | den Spion | die Spione |
Spion, m
- spion
- «Spione können für eine Regierung arbeiten, aber auch für ein Unternehmen.»
- Spionnen kunnen werken voor een overheid, maar ook voor bedrijven.
- «Spione können für eine Regierung arbeiten, aber auch für ein Unternehmen.»