senaat
Uiterlijk
- se·naat
- Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘Eerste Kamer’ voor het eerst aangetroffen in 1858 [1] [2][3]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | senaat | senaten |
| verkleinwoord | - | - |
de senaat m
- (politiek) een raad die gewoonlijk het hoogste lichaam van een volksvertegenwoordiging uitmaakt en wetsontwerpen in laatste instantie beoordeelt
- (geschiedenis) hoogste bestuurslichaam bij de oude Romeinen
- ▸ Hij is een senatoriale Romein, en beoordeelde heersers dus- al naar gelang ze de senaat een stem gaven in het bestuur van het rijk.[4]
- ▸ Deze Molo was een advocaat, geboren in Alabanda, die briljante pleidooien had gevoerd voor de Romeinse rechtbanken en zelfs was uitgenodigd om de senaat in het Grieks toe te spreken een ongekende eer waarna hij zich op Rhodos had gevestigd en er een retorische school had gesticht.[5]
- De senaat van Rome verloor zijn gezag grotendeels aan de keizer, maar bleef nog lang bestaan.
- (geschiedenis) de raad van de hoogleraren van een universiteit
- bestuur van een studentencorps
- Het woord senaat staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "senaat" herkend door:
| 98 % | van de Nederlanders; |
| 97 % | van de Vlamingen.[6] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "senaat" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ senaat op website: Etymologiebank.nl
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑ Jacqueline Klooster“Klassieke literatuur” (2017), Amsterdam University Press
, ISBN 9789089649805 - ↑ “Imperium” (2006), Cargo, ISBN 9789023443544
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be