ruis

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  ruis    (hulp, bestand)
• IPA: / rœys / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• ruis

Woordherkomst en -opbouw

• zn [1], ww: naamwoord van handeling van  ruisen ww , verwant met roes
• zn [2]: herkomst onzeker, mogelijk een (verkorting) van ruisvoorn of direct afgeleid uit een oud woord voor riet

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	ruis	ruizen
verkleinwoord	ruisje	ruisjes

Zelfstandig naamwoord

de ruis m

1. structuurloos en voortdurend geluid dat een continuüm van toonhoogten bevat

   • De zender is uitgevallen en nu hoor je alleen maar ruis. 

2. (straalvinnigen) bepaald soort zoetwatervis, Scardinius erythrophthalmus 

Synoniemen

• [2] ruisvoorn, rietvoorn

Hyponiemen

• [1] hagelruis, hartruis, oogruis

Afgeleide begrippen

• [1] ruisen, ruisfilter, ruisgeel, ruishoorn, ruiskast, ruisniveau, ruisvoorn, signaal-ruisafstand, signaal-ruisverhouding

Uitdrukkingen en gezegden

• [1] ruis op de lijn
  (figuurlijk) verkeerd overkomen van een boodschap

Vertalingen

    1. structuurloos en voortdurend geluid dat een continuüm van toonhoogten bevat   

Duits: Rauschen (de) o, Störgeräusch (de) o

Engels: noise (en) Frans: bruit (fr) m

Werkwoord

vervoeging van
ruisen

ruis

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ruisen
   

   • Ik ruis. 

2. gebiedende wijs van ruisen
   

   • Ruis! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ruisen
   

   • Ruis je? 

Gangbaarheid

• Het woord ruis staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "ruis" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.