rits

[2] Een rits.

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  rits    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• rits

Woordherkomst en -opbouw

• [1,2] Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘insnijding’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1351
• [3] Leenword uit het Engels, van ridge.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	rits	ritsen
verkleinwoord	ritsje	ritsjes

Zelfstandig naamwoord

de rits v / m

1. reeks, serie

   • Hij kwam met een hele rits voorstellen. 

2. ritssluiting

   • M'n rits is stuk. 

3. (geologie) zandrug, schelpenrug; hoger en droger gedeelte in een drasland

Hyponiemen

• [3] (Surinaams:) hertenrits, schelprits, zandrits

Afgeleide begrippen

• ritsband, ritsbeitel, ritsbos, ritser, ritshout, ritsig, ritsijzer, ritsing, ritsmachine, ritsvak

Vertalingen

    2. ritssluiting   

Duits: Reißverschluss (de) m Engels: zipper (en)

Spaans: cremallera (es) v

Werkwoord

vervoeging van
ritsen

rits

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ritsen
   

   • Ik rits. 

2. gebiedende wijs van ritsen
   

   • Rits! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ritsen
   

   • Rits je? 

Gangbaarheid

• Het woord rits staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "rits" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.