rebellie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·bel·lie
Woordherkomst en -opbouw
  • afgeleid van rebel met het achtervoegsel -ie
enkelvoud meervoud
naamwoord rebellie rebellieën
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

rebellie v [1]

  1. opstandigheid tegen het wettig gezag
    • Willem de Zwijger was de leider van de rebellie tegen de Spanjaarden. 
  2. opstandigheid in het algemeen
    • Buurland Senegal, al jarenlang de grootste tegenstander van Jammeh in de regio, heeft zijn eigen appeltje te schillen met Gambia. „Ik vermoed dat de Senegalezen proberen de rebellen uit Cassamance uit te schakelen”, zegt een westerse diplomaat in Banjul. De trouwste en wreedste soldaten van Jammeh kwamen uit de Zuid-Senegalese regio Cassamance, waar al enkele decennia een rebellie suddert van separatisten. Jammeh steunde die rebellie en rekruteerde onder de opstandelingen voor zijn gevreesde paramilitaire eenheid de Junggulars. [2] 
Synoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

92 % van de Nederlanders;
95 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. NRC Koert Lindijer 26 januari 2017