rebelleren

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·bel·le·ren
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
rebelleren
rebelleerde
gerebelleerd
zwak -d volledig

Werkwoord

rebelleren [2]

  1. inergatief (politiek) ~ tegen tegen het heersende gezag in opstand komen
    • In de provincie Donetsk rebelleerden opstandelingen tegen de Oekraïense regering. 
  2. inergatief overdrachtelijk ~ tegen zich persoonlijk afzetten tegen het ouderlijk -of ander- gezag
    • Er wordt vaak door de jeugd op allerlei wijze gerebelleerd. 
Synoniemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
98 % van de Vlamingen.

Verwijzingen


Middelnederlands

stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden tijd voltooid
deelwoord
enkelvoud meervoud
rebelleren rebelleerde rebelleerden gherebelleert
  volledig  

Werkwoord

rebelleren [1]

  1. rebelleren


Verwijzingen