plight
Uiterlijk
- Geluid: plight (VS) (hulp, bestand)
- IPA:
- Van Middelengels plighten, Angelsaksisch pligtan, plihtan, Oudfrans ploit/ploit, Latijn plictum (volt. deelw. van plicare). Verder te herleiden tot Protogermaans *plehti-,, Indo-Europees *dlegh-.[1] Verwant met Duits Pflicht, Nederlands plicht.[2].
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| plight | plights |
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to plight |
| he/she/it | plights |
| verleden tijd | plighted |
| voltooid deelwoord |
plighted |
| onvoltooid deelwoord |
plighting |
| gebiedende wijs | plight |
plight
plight
- overgankelijk zich tot iets verbinden, (plechtig) beloven
- overgankelijk, (juridisch) verpanden
- Plight oneself.
Iemand het woord geven, zich met iemand verloven