onderzoeksrechter

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • on·der·zoeks·rech·ter
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord onderzoeksrechter onderzoeksrechters
verkleinwoord onderzoeksrechtertje onderzoeksrechtertjes

Zelfstandig naamwoord

onderzoeksrechter m

  1. (juridisch) (beroep) rechter die in strafzaken het gerechtelijk vooronderzoek leidt
Verwante begrippen


Meer informatie

Gangbaarheid

Verwijzingen