notre
Uiterlijk
- notre (afbreking leidend tot een of twee tekens aan het eind van een regel wordt ontraden)[1]
| nominatief | genitief | datief | accusatief | benadrukt |
|---|---|---|---|---|
| nous | notre / nos | nous | nous | nous |
| Bezittelijke voornaamwoorden in het Frans | ||||
|---|---|---|---|---|
| bezitter: | wat bezeten wordt: | |||
| enk | mv | |||
| m | v | — | ||
| enk | 1e pers. | mon | ma | mes |
| 2e pers. | ton | ta | tes | |
| 3e pers. | son | sa | ses | |
| mv | 1e pers. | notre | nos | |
| 2e pers. | votre* | vos* | ||
| 3e pers. | leur | leurs | ||
| * als beleefdheidsvorm zowel meervoud als enkelvoud | ||||
- ons, onze (voor woorden in het enkelvoud, zowel mannelijk als vrouwelijk)
- «Notre langue est belle.»
- Onze taal is mooi.
- «Notre langue est belle.»
- Bij woorden die in het meervoud staan wordt nos gebruikt.
- ↑ 'notre' op website: plumefrancaise.fr; geraadpleegd 2016-06-11