meren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • me·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘een schip vastleggen’ voor het eerst aangetroffen in 1240 [1]
  • Middelnederlands meren, ontwikkeld uit Oergermaans *mairōn-, afleiding van mairō- ‘grens(paal)’, waaruit Nederlands meerpaal. Evenals Fries mearje en Engels moor.[2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
meren
meerde
gemeerd
zwak -d volledig

Werkwoord

meren [3] [4]

  1. (scheepvaart) overgankelijk aan de wal vastleggen
    • Het schip werd gemeerd langs zij van het droogdok No. 5.[5] 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen


Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

meren mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord meer


Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen