kreng

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kreng
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gemene vrouw of kind’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1617 [1]
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aas’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1429 [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord kreng krengen
verkleinwoord krengetje krengetjes

Zelfstandig naamwoord

kreng o

  1. al deels ontbonden dood lichaam van een dier
  2. (scheldwoord) gemeen of onaangenaam persoon (meestal van het vrouwelijke geslacht)
    • Een verwend kreng met een grote bek. 
    • Vroeger was ik altijd een kreng; ik dacht nooit na bij dingen. 
  3. ergerniswekkend ding
    • Op Marktplaats een hometrainer gekocht, maar het kreng deed het nooit goed. 
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
  1. aas, kadaver, lijk
  2. feeks, slet
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
krengen

kreng

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van krengen
    • Ik kreng. 
  2. gebiedende wijs van krengen
    • Kreng! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van krengen
    • Kreng je? 

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[2]

Meer informatie

Verwijzingen