intrigante

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • in·tri·gan·te
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord intrigante intrigantes
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

intrigante v

  1. vrouw die stiekem haar doel probeert te bereiken door te beïnvloeden hoe anderen over elkaar denken
     Zij is de echtgenote die omziet in liefde en begrip, terwijl Martha de onvermurwbare poortwachter is die haar man afzondert van de buitenwereld, zelfs zoveel mogelijk van zijn kinderen. Martha wordt ook min of meer als een intrigante afgeschilderd, die Updike vanwege zijn roem heeft afgetroggeld van Mary; Mary trouwde Updike toen hij nog onbekend was.[2]

Gangbaarheid

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. Bronlink geraadpleegd op 2 december 2020 Weblink bron Frits Abrahams “Gedeelde as” (12 september 2014) op nrc.nl


Spaans

Uitspraak
Woordafbreking
  • in·tri·gan·te
enkelvoud meervoud
intrigante intrigantes

Zelfstandig naamwoord

intrigante m/v

  1. intrigant
Verwante begrippen
  enkelvoud meervoud
mannelijk intrigante intrigantes
vrouwelijk intrigante intrigantes

Bijvoeglijk naamwoord

intrigante

  1. intrigerend, konkelend

Verwijzingen