intrigant

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  intrigant    (hulp, bestand)
• IPA: / ɪntri'ɣɑnt / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• in·tri·gant

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘arglistig mens’ voor het eerst aangetroffen in 1795
• Naamwoord van handeling van intrigeren met het achtervoegsel -ant

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	intrigant	intriganten
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de intrigant m

1. iemand die intrigeert (op slinkse wijze te werk gaat om zijn doel te bereiken)

Gangbaarheid

• Het woord intrigant staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "intrigant" herkend door:

83 %	van de Nederlanders;
80 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.