correspondentie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • cor·res·pon·den·tie
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord correspondentie correspondenties
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

correspondentie v

  1. het corresponderen
  2. briefwisseling
    • De beroemde schrijver onderhield een uitgebreide correspondentie met zijn collega's. 
  3. overeenstemming
    • Er was een zo grote correspondentie tussen beide boeken dat je kon spreken van plagiaat. 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen