consulteren

Een arts consulteren.

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  consulteren    (hulp, bestand)

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
consulteren	consulterend
consult	geconsulteerd
consultering

Woordafbreking

• con·sul·te·ren

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘raadplegen’ voor het eerst aangetroffen in 1513
• afgeleid van het Franse consulter (met het voorvoegsel con- en met het achtervoegsel -eren)
• Afkomstig van het Latijnse werkwoord consultare (met het voorvoegsel con-)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
consulteren	consulteerde	geconsulteerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

consulteren

1. raadplegen, advies vragen

   • Vanwege hevige rugpijnen consulteerde ik mijn huisarts. 

Afgeleide begrippen

• consultant, consultatie, consulteerbaar

Vertalingen

    1. raadplegen, advies vragen   

Duits: konsultieren (de) Engels: consult (en)

Frans: consulter (fr)

Gangbaarheid

• Het woord consulteren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "consulteren" herkend door:

97 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.