brawl
- brawl
- Van Middelengels braulen. Verdere etymologie onzeker; mogelijk van Frans brailler, waarmee het Engelse werkwoord bray een doublet van brawl zou zijn. [1]
- Verwant in Germaans:
- West: Duits: prahlen, Nedersaksisch: brallen, Nederlands: brallen
- Noord: Deens: bralle
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| brawl | bawls |
brawl
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to brawl |
| he/she/it | brawls |
| verleden tijd | brawled |
| voltooid deelwoord |
brawled |
| onvoltooid deelwoord |
brawling |
| gebiedende wijs | brawl |
brawl
- onovergankelijk knokken, vechten
- onovergankelijk razen (v. water)