bezonnen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bezonnen    (hulp, bestand)
• IPA: /bəˈzɔnə(n)/

Woordafbreking

• be·zon·nen

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘bedachtzaam’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1879
• vervoeging van bezinnen: de stam met de uitgang -en, zonder ge- vanwege voorvoegsel (is gelijk aan de onbepaalde wijs) maar met een klinkerwisseling i-o (IPAː /ɪ/ - /ɔ/)

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	bezonnen	bezonnener	bezonnenst
verbogen		bezonnenere	bezonnenste
partitief	bezonnens	bezonneners	-

Bijvoeglijk naamwoord

bezonnen

1. goed doordacht iets doen, bedachtzaam, weloverwogen

Antoniemen

• onbezonnen

Afgeleide begrippen

• bezonnene, bezonnenheid, onbezonnenheid

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van zonnen met het voorvoegsel be-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bezonnen	bezonde	bezond
zwak -d	volledig

_{Niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie als werkwoord in onbepaalde wijs.}

Werkwoord

bezonnen

1. met zonlicht bestralen

Werkwoord

vervoeging van
bezinnen

bezonnen

1. meervoud verleden tijd van bezinnen
   

   • Wij bezonnen. 
     
   • Jullie bezonnen. 
     
   • Zij bezonnen. 

2. voltooid deelwoord van bezinnen

Gangbaarheid

• Het woord bezonnen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bezonnen" herkend door:

93 %	van de Nederlanders;
96 %	van de Vlamingen.