admiratio

Latijn

Woordafbreking

• ad·mi·ra·ti·o

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van ădmīrāri (admiratus) met het achtervoegsel -io.

Zelfstandig naamwoord

admīrātĭo v

1. de bewondering

   «dicentis»

   voor den spreker

   «injicere cuivis admirationem sui»

2. (in meervoud)

   «admirationes»

   betuigingen van bewondering

3. de verwondering, verbazing

   «admirationem habere»

   wekken

   zo ook «movere»

   of «inferre»

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	admīrātio	admīrātiōnēs
genitief	admīrātiōnis	admīrātiōnum
datief	admīrātiōnī	admīrātiōnibus
accusatief	admīrātiōnem	admīrātiōnēs
vocatief	admīrātio	admīrātiōnēs
ablatief	admīrātiōne	admīrātiōnibus